HOME | CONTACT | NIEUWSBRIEF NL FR
MuFDB.org
aspectenreflectiestalenten 

Aspecten

KABINETTEN FELIX DE BOECK


#2. Stéphanie Leblon en Ruth van Haren Noman

13.12.2015 - 28.02.2016



Stéphanie Lebon & Felix De Boeck

   

Foto's: Felix De Boeck, De dans, ca. 1940-1950, potlood op papier, Collectie Provincie Vlaams-Brabant
Stéphanie Leblon, Distortion #2,2015, gouache op papier, foto Tom De Visscher)

Felix De Boeck – Bewogenheid
In vele reeksen bestudeert Felix De Boeck het weergeven van beweging. Zijn zoektocht naar de afbeelding van de ultieme vrije beweging vindt zijn hoogtepunt in Het vallend blad. In deze reeks benadrukt hij niet het blad zelf, dat amper herkenbaar is, maar wel de dwarrelende beweging van het vallend blad, het onzichtbare spoor dat het blad tijdens de beweging achterlaat op ons netvlies.
Dezelfde speelse lijnen vinden we terug in de Balletdanseressen, waar hij de dansende lichamen in enkele sierlijke krachtlijnen schetst. Binnen het thema van de danseressen onderscheiden we een aantal tekeningen waar hij de grillige lijnen vervangt door een gestructureerde circulaire compositie. De dansende figuren worden hier gedeeltelijk of soms volledig omgeven door grotere cirkels. Door het gebruik van een geometrische opbouw streeft De Boeck naar een harmonisch evenwicht waarbij de cirkels perfecte verhoudingen vertonen. Hierdoor geeft het de indruk dat de danseressen soms een onnatuurlijke houding aannemen.

Stéphanie Leblon
Door de combinatie van een figuratieve weergave van menselijke figuren met een abstract lijnenspel, verkrijgen de werken van Stéphanie Leblon een bijna surrealistisch aspect.
De perceptie en de voorstelling van beweging fascineren de kunstenares. In de de reeks Liquid Bodies, tekent en schildert ze menselijke figuren die bewegen- drijven, duiken of zweven - in een wateroppervlak. De toeschouwer krijgt een momentopname te zien, namelijk wanneer het lichaam in aanraking komt met het water en het beeld hierdoor gefragmenteerd wordt. De breking en weerspiegeling van het wateroppervlak leveren speelse vervormde beelden op, die de vrijheid en ongebondenheid benadrukken. De versnipperde vervorming die door het water ontstaat, staat symbool voor de verdeeldheid en het zoekende van de mens. Tegelijk roept het water, dat ons omringt, ook een gevoel van geborgenheid op. In de potloodtekeningen lopen de lijnen van lichaam en water daarom ook in elkaar over.
Voor deze reeks vond Stéphanie Leblon inspiratie bij de Hongaarse fotograaf André Kertész (1894-1985), die experimenteerde met vervormingen van het fotografisch beeld doorheen allerlei materialen zoals spiegels en glas. Tevens bewondert ze de emotioneel geladen ‘misvormde’ portretten van Francis Bacon (1909-1992) en de zelfportretten van de Oostenrijkse Maria Lassnig (1919-2014), die het lichaam schilderde vanuit de “body awareness”.


Ruth van Haren Noman & Felix De Boeck



Felix De Boeck
In zijn oeuvre speelt Felix De Boeck constant met het evenwicht tussen figuratie en abstractie. Het traditionele, naturalistische karakter van De Boecks eerste landschappen evolueert in korte tijd via stilering en fragmentatie van de realiteit naar een abstracte vormentaal. Reeds in de eerste fauvistische periode rond 1918 vinden we beginselen van abstrahering terug.  Deze werken zijn gekenmerkt door een sterke vereenvoudiging waarbij het landschap schematisch verdeeld wordt in grotere kleurvlakken. In dezelfde periode experimenteert hij ook met de futuristische stijl, die hij via Prosper De Troyer (1980-1961) had ontdekt. De dynamische gebogen lijnen in Vlucht van lieveheersbeestjes naar de zon maken de sporen van de beweging van de diertjes zichtbaar.
Na een korte periode (tussen 1919 en 1920) waarin De Boeck puur abstracte composities schildert, zal hij snel teruggrijpen naar visuele ankerpunten. Zo introduceert hij dieptewerking in de reeks Duizelingen waarbij de gradaties in kleurtonen een grote rol spelen. In de Abstracte landschappen kunnen de geometrische vormen gelezen worden als landschapselementen, en duidt de aanwezigheid van een horizonlijn op een figuratieve intentie. In al deze werken heerst dus een sterke ambiguïteit tussen figuratie en abstractie. Daarom bestempelde de avant-gardistische dichter Pierre Bourgeois (1898-1976) het werk van De Boeck als “Plastique pure sentimentale”.

Ruth van Haren Noman
De schilderijen van Ruth van Haren Noman nemen een eigenzinnige plaats in binnen de hedendaagse schilderkunst. Net als bij Felix De Boeck balanceert haar werk tussen figuratie en abstractie. De voorstellingen van gestileerde geometrische en organische vormen worden vaak op een grondlijn of 'bodem' geplaatst die ook te lezen is als een horizon. Op die manier wordt het monumentale en sculpturale karakter van deze voorstellingen nog versterkt.
Hoe abstract ook, er ligt altijd betekenis en figuratie aan de oorsprong van deze entiteiten en constellaties, al is die figuratie er één die uit haar fantasie ontspruit en dus niet noodzakelijk naar de werkelijkheid refereert.

In de composities speelt Ruth van Haren Noman met symmetrie die steeds subtiel doorbroken wordt. Ook hier is er sprake van balanceren; de figuren zoeken naar steun en evenwicht, zijn opgebouwd uit elementen die elkaar aanraken, ondersteunen of net uit balans en in beweging brengen. De ongebruikelijke kleuren in deze schilderijen zijn net als de voorstellingen zeer afgewogen en zorgen mee voor een bevreemdende esthetische ervaring.



#1. Sofie Muller en Marjolijn Dijkman

19.04.2015 - 13.09.2015


Sofie Muller, Psychonomics & Felix De Boeck, Omtrent een geboorte

       

Felix De Boeck -  Omtrent een geboorte (1926-1928)
Centraal in De Boeck’s oeuvre staat de mens. Hij beeldt de mens uit als individu dat onderworpen is aan de krachten van het universum, aan de dynamische cyclus van leven en dood. Hoewel het een universele dimensie bedraagt, is dit thema voor de kunstenaar vooral aan zeer persoonlijke gebeurtenissen gebonden. De vreugde bij de geboorte van zijn kinderen en zijn ondraaglijk verdriet bij hun vroegtijdig sterven drukte hij plastisch uit. De grote kwetsbaarheid van het individu is duidelijk zichtbaar in Vertering menselijk gelaat en in Maskers. In delicate circulaire composities verbeeldt hij de cyclische loop van het leven. Doorheen zijn carrière als kunstenaar is De Boeck op zoek naar een evenwicht tussen abstractie en figuratie. Daar waar de eerste geometrisch abstracte composities resulteerden uit een extreme stilering (zoals Ecce Homo,  1925), wordt de geometrie in de latere werken gebruikt met een figuratieve finaliteit. Zo maakt hij de overstap van een geometrisch geconstrueerde figuratie naar een geometrisch gestileerde figuratie.

Sofie Muller – Psychonomics (2014)
Het werk van Sofie Muller (1974, leeft en werkt in Gent), bestaat uit sculpturen, tekeningen installaties en video. Haar opleiding in de schilderkunst aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen vulde ze aan met een cursus in beeldhouwkunst en vrije grafiek in Gent.
Sofie Muller is gefascineerd door existentiële thema’s, zoals de fundamentele eenzaamheid van de mens en de idee van vrijheid, die zij als heel relatief beschouwt. We worden namelijk voortdurend geconditioneerd door onze omgeving, onze opvoeding en de maatschappij.  Met sculpturen van vervormde hoofden, tekeningen bewerkt met eigen bloed en rook, gecombineerd met mysterieuze laboratoriuminstrumenten onderzoekt zij de diepste psyche van de mens en hoe deze materieel beïnvloed wordt door zijn omgeving. De titel van deze reeks – Psychonomics – verwijst naar de wetten (nomos) die de werking van onze geest (psyche) bepalen.
De installaties van Sofie Muller tonen lugubere, gekneusde hoofden, die elkaar door middel van kleine magneten aantrekken en afstoten. Hiermee benadrukt de kunstenares de eenzaamheid van het individu. Het hele realisatieproces is van belang in het werk: de hoofden zijn namelijk eerst manueel in plasticine geboetseerd en werden daarna via mallen omgezet in beelden in polyurethaan, een soort van kunsthars. De meeste hoofden zijn ook met vuur bewerkt, waardoor ze een verminkt aspect krijgen. De vingerafdrukken en sporen van rook verwijzen naar de constante manipulaties waar we als mens aan onderhevig zijn. De roestige operatiescharen symboliseren het doorknippen van de navelstreng en het beëindigen van relaties, maar hebben ook een helende eigenschap. Hierbij verwijst de kunstenares naar een belangrijk citaat van Hypocrates: “Ziekten die door kruiden niet kunnen geheeld worden, kunnen door ijzer geheeld, wat niet door ijzer kan genezen, kan door vuur genezen en wat niet door vuur kan genezen, moet als ongeneeslijk worden aanzien”.



Marjolijn Dijkman, The present is now appearing & Felix De Boeck - Duizelingen



Felix De Boeck: Duizelingen (1920-1921)
Lang uitgerekte driehoeken geordend rond één of meerdere vluchtpunten en waarvan de kleuren gradueel evolueren van donker naar licht, zijn gekend onder de titel Duizelingen. De onrust en angst die deze onmetelijke, zuigende afgronden evoceren, krijgen alsnog een positieve afloop in een hoopgevende lichtgloed. Dit thema hanteerde Felix De Boeck als reactie tegen het geweld van de Grote Oorlog. Niet alleen het licht maar ook de symboliek van de driehoek en van de snijdende lijnen is hier van belang: deze hebben een transcendentale betekenis.
Met deze reeks verlaat de kunstenaar het platte vlak, en doet de diepte haar intrede. De introductie van deze nieuwe ruimtelijke dimensie brengt een einde aan de korte, maar heel vruchtbare periode van zuivere abstractie (1919-1920), waar hij later meermaals naar zal teruggrijpen. De abstracte conventies van Piet Mondriaan (1872-1944) gingen voor De Boeck te ver, en daarom zal hij snel de ruimtelijke herkenningspunten zoals diepte en licht terug opnemen. De dichter Pierre Bourgeois (1898-1976) kenmerkte het abstracte werk van De Boeck als “Plastique pure et sentimentale”.

Marjolijn Dijkman: The present is now appearing
Na haar studies aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam en aan het Piet Zwart Instituut in Rotterdam, kwam Marjolijn Dijkman (°1978) in Brussel leven en werken. Via verschillende media, zoals film, fotografie, landschapsinterventies en beeldhouwwerk, biedt zij reflecties aan over de collectieve verbeelding op diverse gebieden gaande van geschiedenis, urbanisme en architectuur over ecologie tot museologie.
De kunstenares werkte de afgelopen drie jaar in Engeland aan het project ‘History Rising' waarvoor zij museale displays heeft onderzocht en als uitgangspunt heeft genomen voor een serie nieuwe werken. Met het project ‘History Rising’ stelt zij de conventies van het presenteren van geschiedenis in vraag. Haar werk krijgt in het FeliXart Museum een nieuwe, abstracte dimensie binnen de context van het modernisme.
Het werk ‘The Present is Now Appearing’ suggereert het kunstmatige groeiproces van een glazen museumdisplay, waarbij de verschillende glasplaten telkens een nieuwe betekenislaag toevoegen. De glazen kolommen weerspiegelen de directe omgeving en creëren een vervormd beeld. De kleur en transparantie van het glas varieert ook naargelang de invalshoek. De onder-en bovenkant van het werk blijven open, waardoor de sculptuur bijna in het oneindige verder zou kunnen uitgebreid worden.





FeliXart Museum | Kuikenstraat 6 - B1620 Drogenbos
T +32 (0)2 377 57 22 | F +32 (0)2 377 29 15 | info@FeliXart.org


ERKEND MUSEUM
Deze erkenning op 15.5.2005 geeft het museum de middelen om zijn ambitie, een aantrekkelijke en dynamische museum te worden, zuurstof. Het totaal verniewde kader onder leiding van artistiek directeur Sergio Servellón Sosa en zakelijk directeur Raf Heylen rekent ook op een intense interactie met de liefhebbers, van het werk van De Boeck en van authentiek avantgarde en eigentijdse beeldende kunst replica watches , om zijn werking te optimaliseren. Dat gebeurt via AuthenticART partnerships – en projectwerking.