Extra Muros

Het FeliXart Museum heeft beeldend kunstenaar Mark Swysen gevraagd om, op basis van een selectie van werken van Felix De Boeck, een extra muros-project uit te werken in de Basiliek van Koekelberg. Tegelijkertijd heeft het Museum voor Moderne Religieuze Kunst – het MMRK, gevestigd in de koepel van de Basiliek – Mark Swysen gevraagd om ook daar een aantal ingrepen in de opstelling uit te voeren.

  

Het project opent met een spectaculaire performance op zondag 2 mei. Op een speciaal voor de gelegenheid ontworpen dubbele fiets, de basi-mobi-liek, transporteert Mark Swysen, virtueel het werk van zijn overleden collega De Boeck van het FeliXart Museum tot de Basiliek. De schepen van cultuur van Drogenbos, zal plaatsnemen op het tweede zadel van het vehikel, dat feestelijk zal begeleid worden door een hele stoet tot in Koekelberg.

 

De titel van de expo “13.7” verwijst in eerste instantie naar de afstand (in kilometers) van de verplaatsing tussen de thuis van Felix in Drogenbos en zijn tijdelijke onderkomen in Koekelberg. Vervolgens relateert Mark Swysen die afstand ook aan de wetenschappelijke schatting van de ouderdom van het heelal volgens de big bang theorie (13.7 miljard jaren). In vergelijking hiermee is de bestaansduur van onze menselijke soort (0,0002 miljard jaar), en zeker de levensduur van een mens slechts een detail in de eeuwigheid. Een aantal werken reflecteert dan ook over die futiele dagdagelijkse menselijke activiteit tegenover de immense nietigheid van zijn bestaan.

 

Centraal in het tentoonstellingsparcours wordt Felix zelf aan het woord gelaten. Mark Swysen zoomt in op het dubbele beroepsleven van Felix De Boeck. In de eerste gaanderij gaat de aandacht naar de landbouwer Felix. Hier komt de natuur aan bod: licht, lucht en water; de vergankelijkheid van het leven en de wisselingen der seizoenen. In de tweede gaanderij wordt nader ingegaan op de kunstenaar Felix. Mark Swysen realiseert dit o.a. door het 2-dimensionele geometrisch-abstracte werk van De Boeck in de overweldigende ruimtelijke setting van de Basiliek in 3 dimensies te herinterpreteren.

 

De artistieke productie van Felix De Boeck is doordrenkt van religiositeit en is een zoektocht naar zingeving. Het parcours eindigt dan ook met een reflectie over spiritualiteit.

PRAKTISCH:

In 1921 lanceert de jonge student en dichter Paul Vanderborght, frisse voorzitter van de Algemene Studentenraad van de Université Libre de Bruxelles, het project “La Lanterne sourde”. Dit project ziet het daglicht onder de vorm van een tijdschrift, maar zal zich vooral verwezenlijken in een groep jonge studenten, die het sociale, intellectuele en artistieke leven van het na-oorlogse Europa willen verkennen. De groep, die Vanderborght samen met Pierre Bourgeois, en kort ook met de Vlaamse dichter Paul Van Ostaijen leidde, organiseerde, van 1923 tot 1931, conferenties, debatten, banketten, kunsttentoonstellingen, concerten van hedendaagse muziek en poëtische cabaretten, waar de tenoren van de artistieke vernieuwing uitgenodigd waren hun werk en hun engagement bekend te maken. Talrijke initiatieven over zeer uiteenlopende thematieken vertalen hun dynamisme en hun humanistische geest. Hun belangstelling voor de Vlaamse literatuur, de Russische revolutie, het Italiaanse futurisme, de cinematografie, zijn slechts een paar voorbeelden van hun openheid. Ook schilderkunst ontbrak er niet aan. Zo organiseerden ze in 1923 “L’exposition d’art belge d’esprit nouveau” waarvan “L’Equerre” één van de stands was, waarvan u nu een reconstructie in FeliXart kan bezichtigen.

De “Archives & Musée de la Littérature” en de “Réserve précieuse des Bibliothèques” van de ULB presenteren “Autour de La Lanterne sourde, 1921-1931” van 3 februari tot 13 maart 2009. Lees meer